γάμπαρη
Γαρίδες Αμβρακικού

Η ΓΑΡΙΔΑ

“Γαρίδες; Ναι αλλά Αμβρακικού” μας λέει ο κινηματογραφικός Τζέιμς Μποντ στην ταινία του 1981 -Για τα μάτια σου μόνο-. Για τις διάσημες λοιπόν γαρίδες Αμβρακικού ο λόγος ή αλλιώς γάμπαρες όπως χαρακτηριστικά τις λένε στον Αμβρακικό.

Η φήμη τους ξεπερνά τα "στενά" όρια του Αμβρακικού κόλπου και φτάνει σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, όπως χαρακτηριστικά είδαμε. Για αιώνες αποτελεί ένα μοναδικό προϊόν, μια βασική πηγή εισοδήματος των ψαράδων του κόλπου. Μια τοπική λιχουδιά που ανέκαθεν προτιμούσαν οι καλοφαγάδες αλλά και όλοι όσοι αγαπούν τους θαλασσινούς μεζέδες.

Η γάμπαρη Αμβρακικού (Melikertus Kerathurus) είναι ένα ενδημικό είδος του κόλπου που ολοκληρώνει τον βιολογικό του κύκλο εντός του κόλπου. Έτσι, οι γάμπαρες του Αμβρακικού έχουν κάποια δικά τους χαρακτηριστικά, από τα οποία μπορούμε να τις ξεχωρίσουμε. Τα μουστάκια τους είναι ιδιαιτέρως μακρυά, το ρύγχος τους προεξέχει αρκετά μπροστά από τα μάτια και η ουρά τους έχει έντονο μπλε, κόκκινο και κίτρινο χρωματισμό. Στη ράχη τους έχουν χρωματιστές ρίγες που είναι ιδιαιτέρως έντονες όταν ο βυθός στον οποίο ζουν είναι βραχώδης ή καλυμμένος με ποσειδωνία. Είναι αρκετά μεγάλες, αφού το εμπορεύσιμο μέγεθός τους υπερβαίνει τα δέκα εκατοστά, αλλά αν κάτι τις κάνει τόσο ξακουστές είναι η μοναδική, ακαταμάχητη γεύση τους. Ένας θαλασσινός μεζές που δικαιολογεί απόλυτα τη φήμη που έχει αποκτήσει!

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ

Τέλη Μαΐου, η εποχή της γάμπαρης στη Μπούκα και λίγο πριν ο ήλιος δύσει, υπάρχει έντονη κινητικότητα στο μικρό αλιευτικό καταφύγιο. Οι ψαράδες του χωριού, αλλά και πολλοί ακόμη, από σχεδόν ολόκληρο τον Αμβρακικό κόλπο, που έρχονται αυτή την εποχή για να ψαρέψουν γαρίδες, έχουν μαζευτεί γύρω από τα πριάρια τους και ετοιμάζονται να ξεκινήσουν.

Ο ουρανός έχει πλέον πάρει τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος. Η πρώτη βάρκα βγαίνει σιγά σιγά από το λιμάνι, αυτή δίνει το σύνθημα και όλες μαζί πλέον ξεκινούν για τη θαλάσσια περιοχή λίγο έξω από το λιμάνι. Για λίγο, το μόνο που ακούγεται είναι ο ήχος από τις ντιζελομηχανές να απομακρύνονται με φόντο τον κατακόκκινο ήλιο. Παλιότερα, αυτή την εποχή, ερχόντουσαν εδώ μέχρι και 50 βάρκες από ολόκληρο τον κόλπο.

Κάθε βάρκα παίρνει τη θέση της, η μια δίπλα στην άλλη, και με το που ακουμπά ο ήλιος στα νερά του Αμβρακικού ξεκινούν όλες μαζί να καλάρουν* προς την ίδια κατεύθυνση. Περίπου τρεις ώρες μετά τα δίχτυα μαζεύονται και οι βάρκες επιστρέφουν στο λιμάνι για το ξεμαγιάρισμα**. Όλο το βράδυ το λιμάνι είναι ένας τόπος ζωντανός, αφού οι ψαράδες επαναλαμβάνουν την ίδια διαδικασία αρκετές φορές, ελπίζοντας σε αρκετά κιλά γάμπαρης έως το πρωί. Μια διαδικασία που την επιβάλει η ίδια η γάμπαρη, αφού την ημέρα μένει κρυμμένη στον πυθμένα, έχοντας εκτός άμμου, μόνο τα μάτια και τα μουστάκια της, και το βράδυ βγαίνει προς αναζήτηση τροφής.

Αυτήν την εποχή λοιπόν, από τέλη Απριλίου έως και τέλος Ιουνίου, μπορείτε να επισκεφθείτε τη Μπούκα να περπατήσετε στην παραλία, να δείτε το μοναδικό ηλιοβασίλεμα και φυσικά να δοκιμάσετε ολόφρεσκες γάμπαρες! Με λίγα λόγια να ζήσετε μια εμπειρία μοναδική, το ψάρεμα της γάμπαρης στον Αμβρακικό κόλπο!

*το ρίξιμο των διχτυών στη θάλασσα.
**το καθάρισμα των διχτυών απ' ότι έχουν πιάσει.

Ζήστε το!